Na lange tijd weer een nieuwe update van mij. Ik heb het eigenlijk veel te druk met allerlei leuke dingen, op zich een goed teken maar ik kan nu weer wat tijd voor jullie vrijmaken. De laatste keer dat ik schreef was ik van plan naar Otavalo te gaan en zou mijn volgende week de laatste les zijn. Inmiddels is dat al voorbij en heb ik dat allemaal achter de rug. Ik ga bij het begin starten en hoop dat ik het kort en bondig houd. Zoals jullie al gemerkt hebben valt dat nog niet mee, dus ik verwacht weer een lang verhaal.
Vrijdag 29 januari ben ik na de les met Lisa naar Otavalo gegaan, een busrit van een dikke twee uur. Otavalo staat bekend om zijn markten en wij wilden op zaterdag de beestenmarkt meemaken. Twee andere meiden van school zouden met hun tour ook naar Otavalo gaan, een andere groep van 5 andere schoolgenoten zouden ietsje later na ons gaan. In Otavalo bleek ons gewilde hostel niet meer te bestaan, liepen we de groep van 5 tegen het lijf en kwamen we uiteindelijk met z´n 9en in hetzelfde hostel terecht. Daarna zijn we met 9 + reisleidster gaan eten in een enorm toeristenrestaurant, waar de helft van de kaart niet aanwezig was, cola serveren 45 minuten duurde en het eten ook lang op zich liet wachten. Met 5 van de 9 nog een biertje gedaan in een bar, maar Otavalo is vergeleken met Quito ´s avonds echt supersaai. Het bier moest zelfs speciaal uit de lokale Albert Heijn gehaald worden, dus na 1 biertje hielden we het voor gezien.
In Otavalo komen de indigenas (inheemse bevolking) op zaterdag samen voor de beestenmarkt. Een leuk schouwspel met verrassend weinig lama´s, maar verder veel varkens, koeien, kippen, eenden, ganzen, kalkoenen, katten, honden en natuurlijk cavia´s, die hier als een delicatesse gelden. Na een dik half uur hadden we het hier wel gezien, de lucht van stront, gekookte ingewanden en gefrituurde varkenskop gecombineerd met miezerregen en togen we naar de grote markt in het centrum van Otavalo, met vooral heel veel toersitentroep. Lisa en ik spekten de pot van de Otavaleños met slechts $4,50, maar anderen uit onze groep kochten voor vele tientallen dollars aan broeken, tassen en andere prullaria. Om 11 uur hadden we het wel gezien en besloten we de bus terug te pakken. In Quito kon ik me installeren in mijn nieuwe ionderkomen voor de komende 1,5 week , het studentenhuis naast mijn Spaanse school. Hier zitten veel van mijn klasgenoten en schoolgenoten en na een week in het onrustige hostel een hele verademing. Om de vitamines aan te vullen even fruit gekocht, wat hier echt spotgoedkoop is en in de blender van het hostel een overheerlijke verse smoothie gemaakt.
Zondag weer heel vroeg uit de veren, want ik zou met een Amerikaan die ik kende via internet naar het natuurpark Yanacocha, op ongeveer een uurtje rijden van Quito op de flank van Volcan Pinchincha. Het ligt nogal hoog, rond de 3300-3500 meter en bestaat voornamelijk uit nevelwoud. Het was een bijzonder leuke morgen, vanaf 8 uur tot een uur of 2 daar rond gehangen. Ik kon hiermee vast oefenen met het vogelen in het nevelwoud, wat ik straks 3 weken lang moet gaan doen. Aan het einde van de walking trail waren enkele hummingbird feeders, bakjes met zoete vloeistof waar veel kolibries op af komen. Hier zat een van de meest bizarre kolibries ter wereld de Zwaardsnavel. Het is de enige vogel ter wereld met een snavel langer dan zijn lichaam, waardoor hij om in balans te kunnen blijven, zijn snavel altijd in een hoek van 60 graden omhoog houden. Doet hij dit niet, dan zou hij van de tak vallen. Op de terugweg lokte de gids nog een hele schuwe soort, de Tawny Antpitta (Nederlandse naam weet ik niet) uit de bosjes. Op slechts een meter afstand liepen de vogels voor ons langs: mijn zoom was zelfs teveel voor deze vogel.
Maandag begon mijn laatste week van Spaanse lessen, in een klas met Lisa en Mette, die bij het reisbureau van school gaat stagelopen en hier nog 5 maanden zit. Ons niveau is aardig gelijk en voor mij was het ondanks een week herhaling (ik heb de verleden tijd al in week 2 gedaan) misschien wel mijn meest leerzame week. We vormden een gemotiveerd drietal en docent Santiago maakte ruimte voor soms interessante, soms langdradige en ongeloofwaardige verhandelingen over Ecuador, samenzweringen en politiek.
De hele week bestond smorgens uit Spaanse les en smiddags ben ik met Lisa en Ricardo (die inmiddels weer teruggekeerd was naar Quito, van zijn reisprogramma snap ik niets) naar Museo de Banco Central (dinsdag), het presidentieel paleis (woensdag) en kijken s avonds in de filmzaal Spaanse films. Eerst proberen we het zonder ondertiteling, maar het accent uit Spanje is echt niet te volgen: snel, met andere tonen en slechte uitspraak. De volgende dag keken we een Mexicaanse film met Engelse ondertiteling, dat ging al een stuk beter. Je moet wat willen als je Spaans wilt verbeteren.
Woensdag zijn we met een grote groep uit eten gegaan, ter ere van Lisa´s verjaardag. Een gemengd gezelschap van Ecuador, Nederland, Zwitserland, Denemarken, Spanje, Duitsland en Zweden bij een erg lekker vegetarisch restaurant. Daarna keihard gaan stappen, wat resulteerde in een enorme katerige les de volgende dag. Gelukkig houden ze op school rekening mee dat iedereen op donderdag brak is, nu gingen we naar het museum van de Ecuadoriaanse schildertrots Guayasamin. Erg fraai en met een kater nog net te doen. ´s Middags wat bijgeslapen om energie te krijgen voor een volgende avond stappen, die eindigde in een hele shabby afterparty. Onze vrienden Ricardo en Deen Mads werden diezelfde avond ook beroofd, wat maar weer aangaf dat het best gevaarlijk is hier. Ook vrijdag een nogal duffe les en ´smiddags met Lisa en de Poolse Maria (Mette zou later na haar werk komen) de bus gepakt naar Baños, zo´n 3,5 uur rijden.
In Baños regelden we een kamer voor 4 personen voor slechts 6,50 per nacht. Baños is een klein stadje onder een grote actieve vulkaan, waar je vooral heel veel outdooractiviteiten kan doen. Op zaterdag beslotenw we een mountainbike te huren voor 5 dollar en langs de vele watervallen te gaan fietsen. Erg lekker, even wat actiefs en het ging grotendeels naar beneden, dat fietste ook eenvoudig. Na 25 km kwamen we bijd e laatste waterval, waarbij we de vallei inliepen om dichtbij de waterval te kunnen komen. Terug niet fietsend, maar met fiets en al in een pickup terug naar Baños. Daar smiddags nog wat gerelaxd in de termale baden, die opgewarmd worden door vulkanische bronnen. ´s Avonds heerlijk gegeten in Casa Hood, een echt backpackers restaurant, die eigenlijk ook zo in de Negen Straatjes in Amsterdam zou kunnen zitten.
Zondag stond in het teken van canyoning: abseilen en afdalen van watervallen, een combinatie van klimmen en abseilen. Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou doen, maar het was ondanks het koude water, het lange wachten tussen de watervallen (we gingen 1 voor 1 en moesten telkens op de gids wachten) en beginnende blaren op mijn handen erg tof en helemaal niet eng. Zolang je horizontaal op de wand blijft staan, is het eigenlijk een soort van naar beneden waggelen. Rond 3 uur waren we weer terug in Baños, waarna we na de lunch weer de bus terugpakten naar Quito. Dit keer was de buschauffeur een ware maniak: inhalen in bochten, bumperkleven, bochten in een veel te hoge versnelling etc. Gelukkig bereikten we Quito heelhuids en konden we geheel afgemat weer in ons bedje in het studentenhuis gaan slapen.
Deze week staat nu in het teken van voorbereiden: ik ga de Galapagos voor mij en Jelger boeken, laarzen, een nieuwe mobiel en nog meer kopen en donderdag ga ik richting Mindo. Op dit moment moet de zin daarvoor nog komen, maar als ik er ben is het vast goed. Ik vertrouw er op dat ik alleen maar leuke herrineringen ga hebben aan mijn tijd en vrienden in Quito en ik hoop een groot deel later in mijn reis nog eens te zien.
Iedereen hartelijk dank voor het lezen, groeten aan iedereen en alvast bedankt voor eventuele reacties! Sorry to say, maar nog steeds mis ik Nederland totaal niet, al zou ik best zin hebben in bruin brood met kaas en een glas karnemelk. Als dat het ergste is, ga ik gewoon nog 3 hele leuke maanden tegemoet en de maand met Jelger kan niet anders dan fantastisch worden!
besos / chau
Redmar
ps. Foto´s hier: https://picasaweb.google.com/106497553492877973071/Redmarinecuador?authkey=Gv1sRgCIrFz93NmMrjJA#
Maandag begon mijn laatste week van Spaanse lessen, in een klas met Lisa en Mette, die bij het reisbureau van school gaat stagelopen en hier nog 5 maanden zit. Ons niveau is aardig gelijk en voor mij was het ondanks een week herhaling (ik heb de verleden tijd al in week 2 gedaan) misschien wel mijn meest leerzame week. We vormden een gemotiveerd drietal en docent Santiago maakte ruimte voor soms interessante, soms langdradige en ongeloofwaardige verhandelingen over Ecuador, samenzweringen en politiek.
De hele week bestond smorgens uit Spaanse les en smiddags ben ik met Lisa en Ricardo (die inmiddels weer teruggekeerd was naar Quito, van zijn reisprogramma snap ik niets) naar Museo de Banco Central (dinsdag), het presidentieel paleis (woensdag) en kijken s avonds in de filmzaal Spaanse films. Eerst proberen we het zonder ondertiteling, maar het accent uit Spanje is echt niet te volgen: snel, met andere tonen en slechte uitspraak. De volgende dag keken we een Mexicaanse film met Engelse ondertiteling, dat ging al een stuk beter. Je moet wat willen als je Spaans wilt verbeteren.
Woensdag zijn we met een grote groep uit eten gegaan, ter ere van Lisa´s verjaardag. Een gemengd gezelschap van Ecuador, Nederland, Zwitserland, Denemarken, Spanje, Duitsland en Zweden bij een erg lekker vegetarisch restaurant. Daarna keihard gaan stappen, wat resulteerde in een enorme katerige les de volgende dag. Gelukkig houden ze op school rekening mee dat iedereen op donderdag brak is, nu gingen we naar het museum van de Ecuadoriaanse schildertrots Guayasamin. Erg fraai en met een kater nog net te doen. ´s Middags wat bijgeslapen om energie te krijgen voor een volgende avond stappen, die eindigde in een hele shabby afterparty. Onze vrienden Ricardo en Deen Mads werden diezelfde avond ook beroofd, wat maar weer aangaf dat het best gevaarlijk is hier. Ook vrijdag een nogal duffe les en ´smiddags met Lisa en de Poolse Maria (Mette zou later na haar werk komen) de bus gepakt naar Baños, zo´n 3,5 uur rijden.
In Baños regelden we een kamer voor 4 personen voor slechts 6,50 per nacht. Baños is een klein stadje onder een grote actieve vulkaan, waar je vooral heel veel outdooractiviteiten kan doen. Op zaterdag beslotenw we een mountainbike te huren voor 5 dollar en langs de vele watervallen te gaan fietsen. Erg lekker, even wat actiefs en het ging grotendeels naar beneden, dat fietste ook eenvoudig. Na 25 km kwamen we bijd e laatste waterval, waarbij we de vallei inliepen om dichtbij de waterval te kunnen komen. Terug niet fietsend, maar met fiets en al in een pickup terug naar Baños. Daar smiddags nog wat gerelaxd in de termale baden, die opgewarmd worden door vulkanische bronnen. ´s Avonds heerlijk gegeten in Casa Hood, een echt backpackers restaurant, die eigenlijk ook zo in de Negen Straatjes in Amsterdam zou kunnen zitten.
Zondag stond in het teken van canyoning: abseilen en afdalen van watervallen, een combinatie van klimmen en abseilen. Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou doen, maar het was ondanks het koude water, het lange wachten tussen de watervallen (we gingen 1 voor 1 en moesten telkens op de gids wachten) en beginnende blaren op mijn handen erg tof en helemaal niet eng. Zolang je horizontaal op de wand blijft staan, is het eigenlijk een soort van naar beneden waggelen. Rond 3 uur waren we weer terug in Baños, waarna we na de lunch weer de bus terugpakten naar Quito. Dit keer was de buschauffeur een ware maniak: inhalen in bochten, bumperkleven, bochten in een veel te hoge versnelling etc. Gelukkig bereikten we Quito heelhuids en konden we geheel afgemat weer in ons bedje in het studentenhuis gaan slapen.
Deze week staat nu in het teken van voorbereiden: ik ga de Galapagos voor mij en Jelger boeken, laarzen, een nieuwe mobiel en nog meer kopen en donderdag ga ik richting Mindo. Op dit moment moet de zin daarvoor nog komen, maar als ik er ben is het vast goed. Ik vertrouw er op dat ik alleen maar leuke herrineringen ga hebben aan mijn tijd en vrienden in Quito en ik hoop een groot deel later in mijn reis nog eens te zien.
Iedereen hartelijk dank voor het lezen, groeten aan iedereen en alvast bedankt voor eventuele reacties! Sorry to say, maar nog steeds mis ik Nederland totaal niet, al zou ik best zin hebben in bruin brood met kaas en een glas karnemelk. Als dat het ergste is, ga ik gewoon nog 3 hele leuke maanden tegemoet en de maand met Jelger kan niet anders dan fantastisch worden!
besos / chau
Redmar
ps. Foto´s hier: https://picasaweb.google.com/106497553492877973071/Redmarinecuador?authkey=Gv1sRgCIrFz93NmMrjJA#
Hoi Redmar,
BeantwoordenVerwijderenLeuk om de foto's bij je verhalen te zien, kleurig zoals je verwacht van Zuid-Amerika.
Ziet er strak uit in je abseil-pak.
Ik kan me voorstellen dat je geen tijd hebt om je blog te vullen. Wij vinden het allemaal wel heel leuk om te lezen en kijken dus vaak of er iets nieuws is. De weken in de jungle gaan vast ook leuk worden, anders, maar zo'n vogelaar als jij moet daar toch van genieten.
We zijn benieuwd. Groeten van heel veel volgers, vooral oma, die ik dit verhaal weer ga sturen.
Veel plezier (maar dat is niet moeilijk)
liefs,
heit en mama
Vogelaar!
BeantwoordenVerwijderenLeuk om je verhaal (boek?) te lezen! Super wat je allemaal meemaakt. Erg moeten lachen om je abseiloutfit, wel leuk om iets anders te zien dan de afritsbroek;) Klinkt te gek wat je allemaal doet en ook de foto's zien er mooi uit. Vooral de kleuren zijn prachtig! Ik maak me langzaam weer op voor mijn reis(je) naar Tanzania waar ik natuurlijk veel zin in heb. Maar na het lezen van jouw verhalen wil ik ook zeker naar die kant van de wereld. Wie weet in de zomer;)
Geniet in de vlindertruin en have fun!
xJeldau